Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

Πατέρα, να παντρευτώ αυτή τη γυναίκα;

Άκου παιδί μου ...
η δοκιμασία είναι απλή:
κάνε κάτι εντελώς τρελό, αγενές και απαράδεκτο
μπροστά της!
Κατόπιν παρατήρησε
το μίσος και την περιφρόνηση στο βλέμμα της
κι αναρωτήσου
αν την αγαπάς αρκετά
ώστε να ανέχεσαι αυτό το βλέμμα
κάθε μέρα
για το υπόλοιπο της ζωής σου!
Αν ναι ...
τότε με την ευχή μου!

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστός ο πατέρας

marilia είπε...

Δηλαδή, κύριε καθηγητά, θέλετε να μας πείσετε ότι ο γάμος είναι ένα διαρκές τρελό, αγενές και απαράδεκτο σκηνικό από τους άντρες, ενώ ο ρόλος των γυναικών περιορίζεται στο βλοσυρό βλέμμα και το μίσος; Δηλαδή, κύριε, ο γάμος είναι ένα στοίχημα αλληλοεξόντωσης και καταπίεσης;

Κύριε καθηγητά... συγγνώμη, αλλά διαφωνώ.

Το σνούπι του τελευταίου θρανίου ;)

Σπύρος είπε...

Χαχα!Σωστός ο παίκτης!!!
Μαριλία,
ΝΑΙ,
ρώτησε και κανα παντρεμένο(η).
Πάνω-κάτω έτσι είναι...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Δηλαδή ρε συ Λιάκο ... με τη λογική αυτή θα μείνουμε ανύπαντροι;

Μαριλίτσα παιδί μου, μήπως σήμερα άλλαξες γνώμη;

Σπύρε, ας τα παιδιά να ονειρεύονται!

ONOMATODOSIA είπε...

τελικα η πειρα μετραει...


ξερει ο πατερας.

Jason είπε...

Ή καλύτερα, απόφυγέ το ολωσδιόλου εξαρχής. :)

Αλητισσα είπε...

Ελα κόψε κατι..πατερα..
Οποιος δε θελει να ζυμωσει..

karaflokotsifas είπε...

Δέκα μέρες κοσκινίζει...σωστόοοο!!!