Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2007

Μια απορία...

Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς κάποιον τη στιγμή που υπάρχουν δέκα χιλιάδες άλλοι που αν τύχαινε και τους συναντούσες ίσως τους αγαπούσες περισσότερο;

8 σχόλια:

Haris είπε...

Είναι και αυτό μέρος της περιορισμένης εικόνας της πραγματικότητας που έχουμε...

hasapi grammata είπε...

i apadisi einai sto telefteo mou anevasma an adikatastisis tin leksi agapi me ton erota...

i had a crash, I am not in love...

me kiriolektiki kai metaforiki ennoia...

eides pou se epsaksa kai allou!!!
hehehe

marilia είπε...

Και ποιος σου είπε, καλέ μου, ότι η αγάπη είναι υλικό που σώνεται; Σνουποάποψη ότι πρόκειται για κατάσταση άφθαρτη και αναξάντλητη, σαν την ενέργεια. Μπορεί να μετασχηματιστεί, να αλλάξει, όμως δεν παύει να υπάρχει! Και δεν μπαίνει ποτέ σε "στενές λογικές" που τη θέλουν να μοιράζεται και να λιγοστεύει...

Πιάσε σνουποφιλί!

Androgeos είπε...

ΑΝ τύχαινε!

Εδώ είμαστε, ΑΝ τους συναντούσες, αλλά ΔΕΝ τους συνάντησες!

Είναι σαν να λέμε πως πιθανότατα υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, αλλά δεν την έχουμε συναντήσει!

Από όσους έχεις συναντήσει, λοιπόν, η φράση ισχύει ...

karina rubinstein είπε...

So many men ..., so lttle time!!!
Αγαπας καποιον, μετα αγαπας καποιον αλλον πιο πολυ, και τον επομενο ακομα πιο πολυ. Γι'αυτο ειμαστε δω. Για να αγαπαμε.

Κωνσταντίνος Π είπε...

Κάρολος Μπουκόφσκυ! Η αγάπη είναι αποτέλεσμα τυχαίων συναντήσεων!

σοφή κουβέντα. κυνική. όπως άλλωστε ο συγγραφέας.
οπότε τι κάνουμε;
την έχω την απάντηση αλλά άσε καλύτερα!!!!

καλημέρες

alienlover είπε...

δεν έχει σημασία τι θα έκανες τους άλλους που ίσως συναντούσες. Αυτόν συνάντησες, αυτόν ερωτεύτηκες, αυτόν αγάπησες.

Γιάννης είπε...

εννοείται, είμαστε άτυχοι ή τυχεροί. δεν θα το μάθουμε ποτέ, άσε που βολευόμαστε με την αγάπη μας, αν μας αρέσει, την αγαπάμε επιπλέον εξαιτίας της συνήθειάς μας. μόνο πότε πότε πλάθουμε την φανταστική καλλίτερη αγάπη, οπόταν διαπιστώνουμε ότι η δική μας έχει ελαττώματα που δε γνωρίζαμε στην αρχή της γνωριμίας μας