Παρασκευή, 13 Απριλίου 2007

"Παιδεία" ή εκπαίδευση;

Oι αρχαίοι Έλληνες συνέδεαν τη φιλοσοφία και την παιδεία με το «σχολήν άγειν»!
«Σχολή» σήμαινε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής με τον οποίο διευρύνεται ο νους, ξεπερνιέται η λογική της καθημερινότητας και του πραγματισμού της, δύνεται προτεραιότητα στην ελευθερία αντί της ανάγκης.
Ένα σχολείο για να είναι «σχολή» πρέπει να ταυτίζεται με το πνεύμα της «παιδείας», δηλαδή την ανθρωποποιία, τον εξανθρωπισμό του ανθρώπου! Να είναι χώρος υπέρβασης κι όχι καλλιέργειας της χρησιμοθηρικής λογικής.
Η «παιδεία» δεν μπορεί να συρρικνώνεται σε κάποια «δευτερεύοντα» μαθήματα. Ούτε ν’ αντικαθίσταται με την «εκπαίδευση» που έχει περισσότερο σχέση με την ειδίκευση, τη γνωσηθηρία, τον επαγγελματισμό.
Ο φιλόσοφος Αρίστιππος ο Κυρηναίος έλεγε: Καλύτερα να είσαι ζητιάνος παρά απαίδευτος. Ο πρώτος έχει ανάγκη χρημάτων, ο δεύτερος ανθρωπισμού!

3 σχόλια:

Αλητισσα είπε...

Οντως,ποσοι ανθρωποι δεν ειναι "μορφωμενοι" αλλα ακαλλιεργητοι..
Τι να το κανεις να εχεις τεραστιες εκτασεις αν δεν ξερεις να τις καλλιεργησεις?
Πιαθανοτατα μελλοντικα θα χτισεις καμια πολυκατοικια να κρυψεις τον ηλιο κανενος αλλου ανθρωπου..

marilia είπε...

Αλήτισσα, άλλο "παιδεία", άλλο "εκπαίδευση", άλλο "αγωγή" και άλλο "μόρφωση". Στενά, ίσως, συνδεδεμένα μεταξύ τους, αλλά με ειδοποιούς διαφορές.

Ποπό! Ασκαρδαμυκτί, με πήγες τουλάχιστον τρία χρόνια πίσω, για να μην πω... εφτά -Παναγιά μου! Πότε πέρασαν;;;- και με ξανάβαλες στο αμφιθέατρο του πρώτου ορόφου του ΠΤΔΕ Ιωαννίνων, να παρακολουθώ "Εισαγωγή στις Επιστήμες Αγωγής"!!!!! Αχ! Θέλω πάλι!!!!

2Σx2 είπε...

H παιδεία μοιάζει μάλλον με στάση ζωής και προσωπική φιλοσοφία ενώ η εκπαίδευση με περιορισμό στο γνωστικό αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται, ειδικά αν ο εκπαιδευτής δεν είναι παιδευμένος! Αλλά νομίζω πως μπορούν να συνδυαστούν αυτά τα δύο όταν καλλιεργείται απο το δάσκαλο και η αίσθηση της παιδείας πέρα από τη στεγνή μετάδοση της γνώσης.